Apple v. Pepper: Ληστεύοντας την αυτονομία των προγραμματιστών

Ανώτατο Δικαστήριο στην Αμερική έκρινε ότι όταν αγοράζουμε από το app store, αντισυμβαλλόμενο μέρος είναι η Apple. Διαφωνώ. Αντισυμβαλλόμενο μέρος είναι είναι ο προγραμματιστής και απλώς η Apple παρέχει στο προγραμματιστή υπηρεσίες τιμολόγησης, «ψηφιακά ράφια» έκθεσης προϊόντος, έκδοση παραστατικών, μηχανισμοί είσπραξης πόσων κ.ο.κ.. Ο προγραμματιστής εν προκείμενου γίνεται έμπορος, καθώς αν ήθελε θα μπορούσε να διαθέσει το προϊόν του με κάθε άλλο τρόπο, και το iOS είναι μόνο ένας παίχτης της «βιομηχανίας των εφαρμογών κινητών τηλεφώνων». Ισχυρίζομαι πως η επιλογή ενός developer εφαρμογών, αν θα ενταχθεί ή όχι στο App Store (σε όρους ουσίας) προσδίδει ταυτοχρόνως και την εμπορική ιδιότητα. Εκσυγχρονίζοντας την προβληματική, μια τέτοια απόφαση οφείλει να επέρχεται κατόπιν προσεκτικής εξέτασης όλων των στοιχείων που συναθροίζουν το εμπορικό ρίσκο, κόπος και/ή έξοδα συντήρησης της εφαρμογής και στη οποία η Apple δεν υποβοηθάει με κάποιον τρόπο.

Στην απέναντι όχθη, Ε.Ε. ετοιμάζεται και αυτή να επιβάλλει λανθασμένες αποφάσεις και επικεντρώνεται (κατά έναν τετριμμένο τρόπο) να περισώσει τα λογιστικά συμφέροντα σουηδικής εταιρείας (Spotify).  Τα περιστατικά των δυο υποθέσεων αρκετά διαφορετικά, αλλά θαρρώ ότι διακυβεύονται τα ίδια ζητήματα. Οι δικανικές τάσεις, οι οποίες θέλουν «φορμαλιστικές ερμηνείες» επι εκάστοτε συμβάσης, ενθαρρύνουν εν τέλει οι developers να επωμίζονται υπέρμετρα βάρη και υποχρεώσεις. Παράλληλα και σε μια προσπάθεια να απαλλαχθούν από αυτά είτε θα προτιμήσουν μια υπαλληλική σχέση με την Apple, είτε θα τις παραδώσουν όλα τα πνευματικά και βιομηχανικά δικαιώματα των έργων των οποίων εκθέτουν στην ψηφιακή πλατφόρμα του App Store.

Αναλυτικά η μονογραφία: link


Sign In or Register to comment.